KİMDİR, NEDİR: AURIEL

Umudun gücünün yaratılışın bünyesine akışı Başmelek Auriel sayesinde gerçekleşir. Onun sonsuz ışığı en karanlık ruhları bile aydınlatabilir. Malthael’in ortadan kayboluşuyla Angiris Konseyi’ni bir arada tutma görevi de Auriel’e kalmıştır. Eğer onun ışığı sönecek olursa bütün Cennet ümitsizliğin pençesine düşecektir… Evrendeki her şeyde uyum arayan Auriel, aynı zamanda bir ara bulucu, bir akıl danışmanı ve durum onu gerektirdiğinde de korkusuz bir savaşçıdır.

                                                         -Selathiel, Angiris Kâtibi

Başlangıçta umut, Anu’nun elmas bedenindeki sayısız parlak yüzden yansıyan erdemlerden birisiydi sadece. Ejderha Tathamet ile asırlar boyunca süren mücadeleleri iki savaşçının da sonunu getirince bu erdem de diğerleriyle birlikte Elmas Savaşçı’nın parçalanmış omurgasından oluşan Kristal Kemer’den doğan meleklere geçti. Daha doğrusu özellikle bir tanesine… Cennet’te söylenene göre melekler, Kristal Kemer’den yayılan şarkının en pürüzsüz ve en kusursuz notalara ulaştığı anlarda doğardı. Bu müzikten doğan nice melek arasından en sevilen, en el üstünde tutulan ise Anu’nun umudunu ışımaya devam ettiren Umudun Başmeleği Auriel’di.

Angiris Konseyi’ndeki meleklerin sık sık anlaşmazlığa düştüğü iyi bilinen bir gerçekti. Özellikle de Tyrael ve Imperius arasında sıkça parlayan alevleri söndürmek çoğu zaman Auriel’e düşerdi. Zira eşiti olan diğer melekler bile Auriel durup konuştuğunda, bir akıl verdiğinde durup dinlerlerdi. Çünkü Umudun Başmeleği, en büyük uyumsuzlukların ve karmaşanın içinde gizli olan ahengi çekip çıkartabilirdi. Bu şekilde yatıştıramadığı ya da ikna edemediği zamanlardaysa Al’maiesh’i kullanırdı: “Umudun Şeridi” olarak da bilinen bu nesneyi melek kardeşlerinin omuzlarına sardığında şeridin dokunduğu kişilerin düşünceleri ve duygularını berraklaştırır, daha doğru ve mantıklı kararlar vermelerini sağlardı. Kimileri tam da bu yüzden Al’maiesh’in, Auriel’in bütün pozitif özelliklerinin bir tezahüratı olduğunu söyler. Bir uçtan bir uca rünlerle kaplı beyaz bir şerit olan Al’maiesh, dokunduğu dostlara berraklığın yanında şifa verme gücüne de sahipti.

Ancak bütün bu iyi niyeti ve pozitifliğine rağmen Auriel kesinlikle bir pasifist de değildi. Evrenin doğasına aykırı, ahengi bozmaya yönelik bir tehdit gördüğünde Al’maiesh’in yılan gibi kıvrılan şeritlerini düşmanlarına dolayarak meleklerin adaletini dağıtmaktan da çekinmezdi. Melek ve iblislerin Ebedi Mücadele’sinde sayısız iblisin kalbine korku salmasının yanında, bir keresinde kardeşleriyle birlikte yaptıkları bir baskında Dehşetin Efendisi Diablo’yu ele geçirmeyi bile başarmıştı; ancak Diablo Imperius’u kışkırtıp kendini öldürterek yeniden doğmak üzere serbest kalmıştı.

lorekeeper-firtinanin-kahramanlari-auriel-02

Auriel’in bilge ve pozitif özellikleri, bundan binlerce yıl önce Sanctuary adı verilen dünyanın da kaderini belirlemişti. Angiris Konseyi, Inarius ile Lilith’in yaptıklarını öğrendiğinde ve insanlığın varlığını sürdürüp sürdürmeme konusunda oylama yaptığında Sanctuary’nin yok edilmemesini en ateşli şekilde savunan da yine Auriel olmuştu. Inarius’un günahlarının onun çocuklarına geçmesine kesinlikle karşı çıkan Auriel, yeni yeni gelişmekte olan bu ırkın belki de bir gün Ebedi Mücadele’de bile bir rol oynayabileceğini söylemişti. Itherael ve Tyrael’in de kendisine katılmasıyla birlikte insanlık lehine oylamayı kazanmış ve aradan geçen binlerce yıl sonrasında fark etmeden yaptığı kehanette haklı çıkmıştı.

Günah Savaşı’ndan üç bin küsur yıl sonra diğer bütün Baş İblislerin gücünü kendinde toplamayı başarmış olan Diablo, Elmas Kapılar’ı yok ederek Cennet’i işgal etmişti. Cennet’in yegâne moral kaynağı olan Auriel ise Ümitsizliğin Efendisi Rakanoth tarafından Kader Kütüphanesi’nde esir alınmış ve böylece melekler herhangi bir umutları olmadan ümitsizliğin pençesine düşmüştü. Auriel’in kurtuluşu, üç bin yıl önce kurtardığı ırkın soyundan gelenlerin elinden geldi: Rakanoth’u öldüren nephalemler, Itharael ve Auriel’i serbest bıraktılar. Böylece umut bir kez daha Cennet’in bahçelerine yayıldı ve dehşet ile ümitsizlik hak ettikleri karanlığa karıştılar…

Gul’dan ve Medivh’in artık Nexus’u sarmış olan mücadelesi her yeri bir savaş alanına çevirmişken ve herkes için kaçınılmaz bir yıkım getirirken, her şeyin düzeleceğine dair umudumuzun yeşermesinin sebebi de bu yüzden işte. Umudun Başmeleği Auriel, her zaman hatırlattığı gibi her yıkımın ertesinde iyileşmeye müsait bir ortam olacağını ve her karanlık gecenin bir de sabahı olduğunu kanıtlamak üzere Cennet’in bahçelerinden inerek Al’maiesh’i kuşanarak Nexus’a indi!

Kategoriler
Yazarlardan İnciler
“Çünkü klasiklerin klasik olmasının bir sebebi vardır. Özellikle de üzerine tüm hasar modifikasyonlarını bastığınızda.”
-Burcu (Amansızca Horizon: Zero Dawn överken)